ne demek?

1. Anlamı (eş anlamlısı):

Anlam bakımından birbirleriyle ilgili cümleleri birbirine bağlayan bir söz; kim (II)

Telaffuzu

:

Tipi / Türü;

bağlaç

Kökeni;

"Farsça ki"

İlişkili birleşik kelimeler;

"hâlbuki""vakta ki""kaldı ki"

2. Anlamı (eş anlamlısı):

Özneyi, tümleci güçlendirerek cümlenin temel bölümüne bağlayan bir söz

Tipi / Türü;

Kullanımı;

"Siz ki beni tanırsınız, niçin böyle düşünüyorsunuz?"

3. Anlamı (eş anlamlısı):

"Öyle, o kadar, o denli" vb.nden sonra, kullanıldığı cümleye güç katan bir söz

Tipi / Türü;

4. Anlamı (eş anlamlısı):

İkinci cümledeki yargının birincideki hareketin yapılışı sırasında görülerek şaşıldığını bildiren bir söz

Tipi / Türü;

Kullanımı;

"Kapağı kaldırmış ki sandık bomboş. Bir de ağzıma aldım ki şeker gibi tadı var."

5. Anlamı (eş anlamlısı):

Bazı kelimelerin sonuna bir ek gibi eklenerek birtakım zarflar, yeni bağlaçlar oluşturan bir söz: belki, çünkü, hâlbuki, mademki, sanki vb

Tipi / Türü;

ki (2)

1. Anlamı (eş anlamlısı):

Bir cümlenin sonuna getirildiğinde şüphe veya pekiştirme anlatan bir söz

Telaffuzu

:

Tipi / Türü;

edat

Kullanımı;

"Öfkelerim, sevgilerim vardı benden önce / Ben arttırdım sürdürmedim mi ki?""Acaba gelmez mi ki? Bunu bana bırakırlar mı ki? "

2. Anlamı (eş anlamlısı):

Yakınma, kınama vb. duygular anlatmak için bir cümlenin sonuna getirilen bir söz

Tipi / Türü;

Kullanımı;

"Böyle de olmaz ki! Sana güvenilmez ki!""Hanım da böbürlenmekten dinleyemez ki!"